راز بيوريتم چهارفصل
 مشاهده بيوريتم
 نمايش درختی محتوای نرم افزار
 مراقبه مخصوص این نرم افزار
فيلم های آموزشی
رتبه سايت در گوگل
Display Pagerank 
افزايش آمار بازديد سايت و يا وبلاگ شما
جزئيات مقاله
خواص و تاثیر اسماَ الهی



خواص و تاثیر اسماَ الهی

اَللهُ : نام ذاتیست مجتمع همه صفات کمال که از حیث استحقاق سزاوار پرستش و حمد باشد ، پس الله هر گاه گفته شود ، گویا اسماء حسنی همه گفته شده و آنرا لفظ جلاله گویند مأخوذ از اله یا له به معنی درخشندگی و او را اسم اعظم گویند . به چند وجه : ۱ – هر یک از حروف وی حذف کنند ، معنی وی برقرار است . ۲ – مشهورترین اسماء است . ۳ – بر همه اسماء مقدم است . ۴ – مختص به کلمه توحید و شهادتین است . ۵ – از همه اسماء بیشتر است چه در قرآن ۲۷۰۸ جا مذکور است . در هر یک از صبح و عصر و ثلث آخر شب به عددش خوانده شود ، جهت برآمدن مطالب است . امام صادق علیه السلام فرمود: هر کس ده (۱۰) بار« یاللهُ» بگوید باو گفته شود حاجت تات

الواحِدُ : یعنی یگانه است… امام رضا علیه السلام فرمود:(در شرح الاسماء) هر که را مرض صعب بود ، ورد کند وهر روز صدویک نوبت  بگوید:« یا واحِدُ» از آن بیماری صحّت یابد .


الاَحَدُ : به معنی واحد است در اشتمال بر نفی اجزا . یعنی یگانه در یگانگی و بی همتائی در ذات خویش . علی علیه السلام فرمود: او یکیست که در چیزها برای او مانندی و همتائی نیست . خواندن این در همه وقت ۱۳ بار برای تخلیص فایده عظیم دارد . ۱۰۰۰ بار در خلوت گفتن چنان ظاهر شود که ملائکه با وی همراهند .


الصَّمَدُ : چون در غیر خدا استعمال شود به معنی میان پر بودن است اما در مورد خدا به سه معنی اطلاق می شود : ۱- سید و بزرگ . ۲- قصد کرده شده در حوائج و پناه در همه امور . ۳- ذاتی که با ذات همه اشیا مغایر باشد . خداوند معبود و پناه همه دردمندان در همه حال است . در حین نزول بلا و احتیاج و برهم خوردگی کارها خواندنش مجربست و بسیار گفتنش برای رفع جوع و گرسنگی نافعست . امام رضا علیه السلام فرمود: هر که در خلوت بسیار گوید در انجمن او را از هیچکس بیم نبود .


الاَوَّلُ : دو معنی دارد : ۱- سبقت دارنده بر همه اشیا . ۲- ابتدا کننده در خلق اشیا که قبل از وجود هر شیئی بوده است و او را ابتدایی که منتهی به مدت شود نبوده است و به معنی مبدئ است . جهت یمن در شروع کردن کارها و پیش نهاد هرچیزی خواندنش مؤثر است . چون انگشت سبابه بر شکم حامله گذارند و «یا مبدئ» گویند ، حمل سقط نشود . امام رضا علیه السلام فرمود جهت غایب یا هر کار صعب که باشد چهل شب جمعه هر شب هزار بار بگوید غائب حاضر گردد و جمله حاجات او حاصل شود .

الاخِرُ : همیشه باشد بی وهم وزوال و آن بمعنی مقابل اوّل است و بعد از فنای چیزها باقی است . برای دوام و اتمام کارها مداومت آن بسیار سودمند است . بسیار گفتن اخر و معزّ و مذلّ برای غلبه برخصم و هیبت بین مردم نافع است . هر کس از ظالمی ترسد ، ۷۵ بار «یا مذلّ» گوید و به سجده رود ، شر وی از او دفع شود .

السَّمیعُ : چهار معنی دارد : ۱- شنونده هر رازی از پست وبلند وپنهان وآشکار که یکسان باشد نزد او سخن یا سکوت خلق . ۲- قبول کننده و اجابت نماینده دعای داعیان ، چنانکه سمعَ اللهُ لِمَن حَمِدَه و این اخص از معنی اول است . ۳- دانا به مسموعات از اصوات و حروف و ترکیب کلمات خواه به ظهور آیند خواه نیایند . ۴- عالم به هر معلوم اعم از اصوات و کلمات . ۱۸۰ بار بخوانند به ظرف چینی که این کلمه را بر آن به مشک و زعفران نوشته و به روغن کل شیشه به گوش کران چکانند شفا یابد . مداومتش برای اجابت دعا مجربست . رسول خدا (ص) فرمود: هرکه هر صباح سه نوبت بگوید:« بِسمِ اللهِ الَّذی لا یَضُرُّ مَعَ اسمِه شیئَ فِی اَلاَرضِِ وَ لا فِی السَّماءِ وَهُوَ السَّمیعُ العَلیم» وبرهر دو کف دست دمد وبروی خود فروآورد در آنروز به هیچ بلا وزحمت مبتلا نشود و اگر در شب به این ورد قیام نماید در آنشب از نکبات محفوظ و سالم ماند . امام حضرت رضا علیه السلام فرمود: هر که هر روز پیش از آنکه سخن دنیا گوید بعد از ادای نماز صبح هفت نوبت بگوید:«فَسَیَکفیکَهُمُ اللهُ وَهُوَ السَّمیعُ العَلیم» خداوند تعالی از برکت این کلمات قرآنی جمله مهمات او را در آنروز کفایت

البَصیرُ : یعنی بینا و مطلع بر چیزهای پنهانی وآشکارا بدون آلت بصر . برای بینائی امر دنیا وآخرت ودفع رَمَد وشبکوری وبیماریهای چشم و رفع قساوت دل و رفع مبهوتی مداومت نمایند .


القَََدیرُ : بمعنای قادر و مشتق از قدرت وغلبه است بر هر مقدوری و تمکّن تام است بر هر چیزی به گونه ای که امتناع از فرمان او هیچکس را ممکن نباشد و بیرون رفتن از تحت تصرف و قدرت او محال باشد ، و دیگر توانایی بر هرامری و هر چیزی بدون مدد و معاونت دیگری . به جهت تقویت دل و تسلط بر امور و اندازه قرار دادن هر چیزی مجربست . امام معصوم فرموده اند: هر که در وقت وضو ساختن بر هرعضوی سه (۳) بار بگوید« یا قادِر»برخصمان غا لب آید اگرچه ضعیف بود .


القاهِرُ : یعنی مقهورکننده وقهّار . قهّار صیغه مبالغه آن است . بمعنی شکننده کردن هرگردن کشی باا نواع رنج وخواری . به هر صورت تفوّق دارنده بر هر چیزی و تسلط بر جبابره و قرار دهنده فرمان بر هر احدی به موت ، که هیچ آفریده را طاقت امتناع از فرمان او نیست . جهت غلبه و تفوّق بر همگنان به دنبال هر نماز ۳۰۶ بار بگویند . چون برابر ظالمی آیِه «هُوَ القاهِرُ فَوقَ عبادِه» را تا آخر بخوانند ، از وی متضرر نشوند . بسیار گفتن این اسم و «یا قَهّار» حب دنیا را از دل بردارد . در محاق ماه آخر شب گویند «یا قاهِرُ یا قَهّارُ یاذاالبَطشِ الشَدید انتَ الذی لایُطاقُ اِنتِقامُهُ» و نفرین بر دشمن کند فنا شود . امام رضا علیه السلام فرموده اند: هر کس که بسیار گوید این اسم « یا قََهّار» را خدای تعالی غم ورنج وزحمت دنیا از دل وی بردارد وبر نفس خود غا لب آید وهر که میان فرض و سنت نماز جمعه بر نیت قهر دشمن صد (۱۰۰) بار بخواند خصمان وی مقهور شوند وصفای باطن او را حاصل آید و در معنی بردل او گشاده گردد .


العَلِیُّ : یعنی صاحب سلطنت بر همه چیزها ومنزه بودن از صفات خلق . امام حضرت رضا علیه السلام فرموده اند: هر که این نام بسیار گوید و بدان مداومت نماید قدرش بلند گردد و اگر غریب بخواند و بر این اسم مداومت نماید با آبروی بوطن خویش باز رسد. [علی اعظم است واسم اعظم علیّ است، العلم عندالله] .


الاَعلی : بمعنای غالب و برتر از آنچه به تصّور آید کقوله تعالی لا تَخَف انّکَ انتَ الاعلی . با خود داشتن الاعلی به سبب مقبول شدن در طبایع وخواندن آن فایده بزرگ دارد .


او ازلی است نه چون بقای بهشت و دوزخ چون بقای آنها ابدیست امّا ازلی نیست و فرق میان ازل وابد آنکه ازل پاینده و دائم بالذاتست بعنوان وجوب و ابد پاینده و دائم بالغرض اعم از وجود امکانی یا وجود وجوبی . این نامی است که اهل بهشت از برکتش از هول قیامت ایمن و به بهشت درآیند . جهت طول عمر و استحکام بنا و اولاد مداومتش نفع عظیم دارد . امام رضا  علیه السلام فرمود:هر که هر شب صد بار بگوید عمل او مقبول گردد.


البَدیعُ : مبدع و فعیل به معنای مفعَل است یعنی از نو آفریننده هر چیزی به سابقه نهج اصلی ، از غیر اندازه که پیشتر ملاحظه کرده باشد کقوله تعالی قل ما کنت بدعا من الرّسل . نجات حضرت یوسف از چاه وزندان ورسیدن به مقام از این نام است . این اسم شریف جهت درست آمدن کارها و اکثر امور خواندنش نافع است . امام رضا علیه السلام فرمود: هر که در وقت دعا هفتاد بار بگوید دعای وی مستجاب شود.

البارئُ : به معنی خالق است یعنی آفریننده هر چیزی به صفتی وخاصیّتی . بَرَء به معنی خلق آمده لهذا خلایق را بریّه گویند و قوله «بارئ النّسَم وَ هُوَ الذی خَلَقَ الخلق» . در حالت اضافه با همزه خوانده شود چون توبوا الی بارئکم و بدون اضافه گاهی به همزه و گاهی به یا خوانده شود . جهت خلاصی از تنهایی و پیدا شدن فرزند و نتایج حیوانات مداومت بر این اسم فایده عظیم دارد . امام رضا علیه السلام فرمود: هر که هر جمعه صد (۱۰۰) بار بگوید این اسم را حقتعالی در قبر او را تنها نگذارد و مونسی فرستد.


الاَکرَمُ : یعنی کریم تر و گرامیتر و گرامی ترین موجود که چیزی و شخصی ارجمند تر و گرامی تر و جوانمرد تر از او نیست زیرا او اکرم الاکرمین یا ارجمندترین ارجمندان است . برای گرامی بودن مداومت شود .


الظّاهِرُ: دو معنی دارد : ۱- خدا ظاهر است بآیات و حجتهای باهره و براهین نیّره و شواهد وعلامات که آنها را آشکار فرموده از شواهد قدرت و آثار حکمت که دلالت صریح بر ثبوت ربوبیّت و صحت وحدانیت او می کند و این معنی را می رساند که نیست موجودی جز او «و فی کلّ شیء له آیة تدلّ علی انّه واحِد» . ۲- خدا ظاهر است یعنی غالب است بر آنچه می خواهد . مأخوذ از ظهر که به معنی پشت و پناه است . برای غلبه بر دشمن و قوّت کمر و پیشرفت کارها مداومت بر این اسم شریف نافع است . اگر معنی اوّل را قصد کنند ، مداومتش جهت پیدا شدن گمشده و ردّ ضالّه و اطلاع بر احوال خفیه مجربست . امام رضا علیه السلام فرموده اند: هر که بعد از طلوع آفتاب هزار بار بگوید ایزد تعالی او را از نابینائی نگاه دارد و اگر امید ظهور مخفیات دارد ایام بیض روزه دارد و هر روز ۱۰۰۰ بار بگوید تا در خواب یا در بیداری او را از آن امر نشان دهند .


الباطِنُ : دو معنی دارد : ۱- یعنی پوشیده و پنهان است ذات او از دریافت ابصار و اوهام و افکار . این معنی با آنچه در«الظّاهِرُ» گفته شده ، منافات ندارد چه او سبحانه آشکار است بدلایل و بآیات و مخفی است از ادراک اوهام . محجوبست بذات و مرئی و محسوس است بآیات . فهو الباطن بلا حجاب و الظّاهر بلا اقتراب . ۲- او سبحانه باطن است بر هر چیزی ، یعنی خبیر و مطلع است بر باطن امور و از سرایر و ضمایر خلق غافل نیست . جهت مخفی بودن اسرار یا مطلع شدن بر ضمائر و اخبار بخوانند . امام رضا علیه السلام فرموده اند:هر که امانتی جائی می سپارد یا دفینه می نهد این نام بوفق باین روش درمربع نهاده (در جوف) امانت بنهد ازدست دزد سالم ماند و دست غیری بآن نرسد وهیچکس برآن مطلع نگردد ، از برکت این لوح:


الحیّ : یعنی زنده و پاینده از ذات خویش که محتاج نیست به حیاتی یا سببی که با آن زندگی کند و فوت و فنا به او راه نیابد . دارای علم و قدرت ذاتی است و حیّ به این معنی منحصر به ذات احدیت است و غیر او را نشاید . مداومت به «یا حیّ » خصوصاً هیجده (۱۸) بار در پس هر نماز باعث طول عمر و رفع مرگ مفاجات و توسعه معاش است و چون صاحب رَمَد نوزده (۱۹) بار بخواند شفا یابد و گفتن« یا حیّ یا قیوم» جهت زیادی معاش اثر بزرگی دارد.


الحَکیمُ : یعنی محکم کار و گذارنده هر چیزی به موقع خود . معنی احکام در اینجا شدّت تدبیر و حسن تصویر و تقدیر است به نحوی که فعل قبیح از وی صادر نشود و کسی را مجال اعتراض بر وی نباشد و به قولی حکیم به معنی علیم یعنی دانا که علم او محیط به همه معلومات باشد چه مراد از آیه «یؤتی الحکمة من یشآء» علم است . مداومتش جهت درست آمدن کارها و دانستن مجهولات مجربست . امام رضا علیه السلام فرموده اند هر که جهت آسانی هر دشواری این نام بسیار گوید آن کار آسان گردد.امام رضا علیه السلام فرموده: هر که این آیات بخواند و ثواب آنها را به روح والدین بخشد ایشان را هیچ حقّی در گردن آن فرزندان نماند وآیات کریمه این است: «بسم الله الرَحمنِ الرَحیم فلله الحَمدُ رَبِّ السَّمواتِ و رَبّ الاَرضِ رَبِّ العالَمینَ وَ لَهُ الکبر یاءُ فِی السَّمواتِ وَ الاَرضِ وهُوالعزیز الحکیم فلله الحَمدُ رَبِّ السّمواتِ وَ رَبّ الارض رَبّ العالمین وله العظمة فِی السَّمواتِ والارض وهوالعزیز الحکیم فلله الحمد رب السّمواتِ وَ رَبّ الارض رَبّ العالمین وَ لَهُ الفَضلُ فِی السّمواتِ وَ الارض وهو العزیز الحکیم فلله الحمد ربّ السّمواتِ وَ رَبّ الارض رَبّ العالمین وله النّور فی السّمواتِ والارضِ وهو العزیز الحکیم فلله الحَمدُ رَبِّ السّمواتِ وَ رَبّ الارض رَبّ العالمین و له الملک فی السموات والارض وهو العزیزالحکیم» ودر روایت مفصلی از رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم برای اداء دین وجلب متاع دنیا ورفع ضرر دشمنان وهمسایه بد وحکام امرتان فرمودند . حکم بدون یا نیز نام خداست به معنی داور و وکیل است .


العَلیمُ : با عالم و علّام به یک معنی است . یعنی خدا دانا در ازل بر همه بود و نهان از نیک وبد تا ابد است و دانای بنفسه که می داند سرایر و ضمایر خلق را و از وی مثقال ذرّه ای پنهان نیست و اشیاء را قبل از احداث اشیاء به علم ذاتی حضوری که تغییر نیابد و کم و زیاد نگردد دانسته است . نه چون علم بندگان که به هم رسد بعد از نبودن و زیاد و کم گردد و این دلیل است بر اینکه ذات او مغایر است با ذات بندگان ، و نتوان گفت که او عالم به علم است که علم او ذاتیست . مداومت بر این نام ، جهت توفیق کسب علم نفع عظیم دارد . امام رضا علیه السلام می فرماید: هر که این اسم را در دل خود بسیار گذراند از علم لدُنّی بهره مند گردد و اگر خواهد که از امر پنهان آگاه شود سه (۳) شب متعاقب وضو سازد و دو رکعت نماز بگذارد و بعد از نماز صد وپنجاه (۱۵۰) نوبت  بخواند این اسم را با وضو، صلوات بگوید تا در خواب شود از عا لم غیب آن امر بدو نمایند…. هر کس بعد از نماز ده (۱۰) بار بگوید بر پنهانیها آگاه شود.

الحَلیمُ : یعنی برد بار که در کیفر بندگان شتاب نمی کند و جهل جاهل ، غضب غضب کننده و عصیان معصیت کننده او را متغیّر نمی سازد . جهت وقوف بر اسرار غیب ، ایجاد آرامش در دل و حفظ از بلیّات مداومت این نام ، نافع است . امام رضا علیه السلام فرموده اند: هر که برای فرو کشتن آتش غضب پادشاه صد (۱۰۰) بار بگوید«یا الحَلیمُ» خشم سلطان بحلم مبدّل گردد . اگر در وقت آب دادن کشت وجهت برکت زراعت این اسم را در کاغذ بنویسد و برآن آب بشوید آب به هر زمین که رسد درآن برکت زیادت شود واز حاصل متمتّع گردد و آن مزرعه از آفت سالم ماند.


الحَفیظُ : یعنی نگاه دارنده هر چیزی از آنچه آفت او بود . امام رضا علیه السلام فرموده اند: هر که به عدد این اسم که نهصد و نود و هشت (۹۹۸) است مکرر در روز جمعه بعد از نماز بنویسد بخط باریک و طومار کند و بر بازو بندد از وسوسه شیطان و خوف سلطان و بیم سباع و مار و عقرب وخیالات فاسده در امان حق تعالی بوده باشد.

الحَقُّ : سه معنی دارد : ۱- سزاوار هر نیکی ، کقوله «لقد حقّ القول» . ۲- متحقق الوجود یعنی خدای هست و هستی او بدرستی و سزاوار به خدائی چنانکه گویند: «الجنّة حق و النّار حق» . ۳- متحقّق یعنی حق کننده حق ، مراد آنکه او عبادت خود را حق گردانیده و عبادت غیر خود را باطل ، کقوله «ذلک بانّ الله هوَ الحق و انّ ما یدعون من دونه هو الباطل» . امام رضا علیه السلام فرموده اند: هر که نیم شب برخیزد و وضو سازد و دو رکعت نماز بگذارد و دستهای خود را بسوی آسمان بردارد و صد (۱۰۰) بار بگوید« یا حقّ» و برآن مداومت نماید دل او نورانی گردد و به صفای باطن وجلای قلب بجائی رسد که ضمیرالناس بروی منکشف گردد . در بحر الغرائب است که یوسف به برکت این نام به یعقوب واصل گشت.

الحَسیبُ : سه معنی دارد: ۱- احصا کننده و شمارنده دانا و دانشمند کقوله: «بکلّ شیء حسیبباً» . ۲- محاسب یعنی به حساب رسنده و حساب کننده کقوله: «کفی بنفسک الیوم علیک حسیباً» . ۳- کفایت کننده کقوله: «حسبک الله و من اتّبعک من المؤمنین» . جهت درست آمدن محاسبات و فیصل یافتن امور به هم ریخته بخوانند . امام رضا علیه السلام فرموده اند: هر که ازجهت دفع دشمن قوی ورد کند هر روز هشتاد (۸۰) نوبت بگوید ، از روز پنجشنبه ابتدا کند خلاص شود از شرّ او . در راهنمای بهشت آمده هر کس هفت(۷) هفته هر روزی هفتاد (۷۰) بار بگوید« حسبی الله الحسیب» بمطلب رسد .]

الحَمیدُ : فعیل به معنی مفعولست یعنی حمد کرده شده و مستحقّ حمد به سبب افعال حسنه . خدای ستوده بذات خویش به سبب ذکر و ستایش و پرستش بندگان و پنداشت هر بدگمان . خواندن این اسم به جهت مشهور شدن به ثنا و نیکی مجرّبست . امام رضا علیه السلام فرموده اند: جهت دفع سفاهت خود یا دیگری یا رفع فحاشی بنویسد و هر بار که نویسد بر ظرفی که آب می خورد اندازد و از آن آب می آشامد آن فعل وقول از وی برود.


الحَفیُّ : به دو معنی است: ۱- عالم و دانا و مأخوذ از حفی به معنی احاطه است و منه قوله تعالی «یسئلونک کانّک حفیٌ عنها ای محیط علمک بمجیئها» . ۲- به معنی لطیف آمده یعنی مهربان که نیکی وی به تو می رسد ، مثل قول حق «اِنَّه کان بی حفیّا» . برای وقوف بر ضمائر و میل دلها مداومت آن نافع است .

الرّبّ : نزد جمع اسم اعظم است زیرا که جمله دعائیه مصدّر به لفظ ربّنا شده و در۳۱ مکان از قرآن آمده زیرا دعاها بیشتر به این اسم شروع می شود و به آن خداوند وعده اجابت می دهد که «ادعوا ربّکم فاستجاب لهم ربّهم» . به ۱۲ معنی آمده: ۱- جمع کننده . ۲- مدبّر . ۳- اصلاح کننده . ۴- مالک . ۵- همراه و رفیق . ۶- سیّد . ۷- ثابت . ۸- دائم . ۹- خالق . ۱۰- تحویل کننده . ۱۱- الهام کننده . ۱۲- تربیت کننده . جهت حفظ اولاد و مطالب ورد کردن این اسم شریف مجرّبست . در کتاب کافی آمده است که اسمعیل فرزند امام صادق علیه السلام بیمار شد حضرت به او فرمود: ده (۱۰) بار« یا ربّ» بگو زیرا هر کس آنرا بگوید ندا میشود لَبَّیک حاجت تو چیست؟


الرّحمنُ : صاحب رحمت شامله در روزی دادن و ایصال نفع بر کل خلایق از مومن و کافر و غیره . معنیش عام امّا لفظش خاص است که غیر خدا به این نام نامیده نشود . صفت خاص است به معنی عام . یعنی بخشاینده جمیع مخلوقات . جهت ایجاد رحمت (که ابتدایش رقّت قلب و غایتش ایصال نعمت و نفع است) و دفع بأس خواندنش نافع است . امام رضا علیه السلام فرموده اند: هرکس بعد از هر نماز (۲۹۸) بار بگوید جمله مخلوقات او را دوست دارند و دشمنان بر وی مهربان گردند . گفتن «یا الرّحمن» هر روز (۱۰۰) بار بعد از هر نماز سختی و فراموشی را دل ببرد .


الرّحیمُ : یعنی صاحب رحمت خاصه و مهربان بر بندگان مومن در دنیا وآخرت و نه به کافران . چنانکه فرموده : کان بالمؤمنین رحیما . هر کس هر صبح (۹۰) بار بگوید خلائق با او مهربان شوند . هر کس هر روز (۱۰۰) بار بگوید مشفق و مهربان گردد . منقولست که چون مهمّی پیش آید که عاجز شوی روز جمعه بعد از اداء عصر تا حین غروب لفظ الله و الرّحمن و الرّحیم را به طریق ندا گفته و سر به سجده آورده و مطلب بخواهد . گفتن «یا الله» آنقدر که نفس منقطع شود و «یا الرّحمن» و «یا الرّحیم» نیز به دستور و بعد صلوات فرستادن برای مطالب مجرّبست .


الذاّریُ : یعنی پدید آورنده بمعنای خالق است . بعد از نصف شب با خضوع و خشوع در گوشه خانه ایستاده (۷۰) بار بگوید: «یا ذارِئُ یا مَعید رُدَّ عَلَیَّ فلانا» در آن هفته البته خبر غائب برسد .


الرّزّاقُ : یعنی روزی دهنده و متکفّل روزی هر روزی خواری از برّ ، فاجر ، قوی ، ضعیف ، کوچک ، بزرگ ، مؤمن ، کافر و غیرذلک بدان قدر که غایت او باشد . مراد از رزق کلیه اموری است که از آن منتفع توان شد ، شامل : خوراک ، پوشاک ، آشامیدنی ، مسکن ، تنفّس ، همسر و … . زیاد گفتن «یا الرّزّاق» برای وسعت رزق و سرعت به هم رسیدن آن نافع است . هر کس هر صبح پیش از نماز صبح در چهار زاویه خانه خود درهر زاویه ده (۱۰) بار«یا الرزاق» گوید واز دست راست شروع کند و بطرف قبله رود از فقر برآید .۳۲]

الرّقیبُ : صاحب اختیار همه کس و دیده بان و نگاه دارنده همه کس و همه چیز در همه حال . مداومت بر این اسم غفلت را از دل زایل کند . جهت خاطر جمعی خواندنش مفید است . هفت بار بر مال و عیال خوانند از همه افات محفوظ ماند . امام رضا علیه السلام فرموده اند: هر که را دشمنی قوی باشد (۷) بار بخواند از شر او ایمن شود .


الرّؤفُ : مهربان بمعنی رحیم است چه رأفت و رحمت مترادفند . بقولی رأفت اخصّ از رحمت و ابلغ از رحمت است . یعنی خدای بخشاینده و مهربان بر خلقان و نماینده راه فلاح و نجات به اهل فساد و طغیان بیواسطه است . بسیار گفتن این نام سختی را از دل ببرد . در بحر الغرائب امام رضا علیه السلام فرموده اند: هر که خواهد که مظلومی را از حبس ظالمی برهاند ده (۱۰) بار این اسم را بگوید در برابر وی آن ظالم شفاعت او را در حق آن مظلوم قبول کند و او را به وی بخشد . حضرت رسول صلی الله علیه و آله در وقت دشواری این دو اسم را بسیار میخواند:« یا رَؤفُ یا رَحیم» . هر کس بسیار «یا الحلیمُ» ، «یا الرّؤف » ، «یا المنّان» گوید و نزد ظالمی رود برای وی ذلیل شود و هر کس «یا الرّؤف » بسیار گوید از هر خوفی ایمن گردد .


الرّائیُ : یعنی بیننده و داننده مأخوذ از رؤیت بمعنی نظر کردن ، بمعنی علم هم آمده است کفوله تعالی ام تر کیف  فعل ربّک بعاد… . مداومت« یا رائیُ یا رافع» سبب شأن ورفعت است .


السّلامُ : دو معنی دارد : ۱- سالم بودن از هر نقصی که خلایق را عارض می شود از انتقال و زوال و مرض و فوت و فنا . پس بمعنی سالم و مصدر برای مبالغه است . ۲- بمعنی مسلم یعنی سلامتی دهنده به خلق زیرا که سلامتی از قبل او ناشی می شود و دارالسّلام نیز محتملست که اضافه به جناب او باشد یعنی خانه خدایی که مسمّی به سلام است . امام هشتم علیه السلام فرموده اند : هر که یکصد وسی و یک (۱۳۱) نوبت بر سر بیمار خواند به نیّت صحّت آن بیمار از رنج خلاص شود و اگر سیصد وهیجده (۳۱۸) نوبت بر شربتی خواند و به دشمن دهد تا بخورد مهربان گردد . هر روز ۱۱۱ بار خواندن خدا دل او را از بیماری در امان دارد . برای شفای هر علتی خواندن این اسم مجرّبست .


المؤمِنُ : سه معنی دارد :۱- تصدیق کننده یعنی راست کننده وعده خود که به اهل ایمان داده و یا راست کننده ظنّی که بنده به او دارد و به این معنی است قول برادران یوسف و ما انت بمؤمن لنا .۲- ایمنی دهنده بندگان از ظلم و ایمن گرداننده ایشان از عذاب . یعنی خداوند کسی را که اطاعت کننده اوست از عذاب ایمن می کند . ۳- به معنی محقّق یعنی ظاهر گرداننده و حدانیت خود به دلایل و آیات نزد خلق و شناساننده خود بخلق . جهت امان یافتن از شر جن و انس وسایر مکروهات مفید است . امام رضا علیه السلام فرموده اند : هر که این اسم را بر نقره نقش کند و دایم با طهارت نگاه دارد از شر شیطان ایمن گردد و دشمنان بروی ظفر نیابند و ایمان به سلامت برد .


المُهَیمِنُ : سه معنی دارد : ۱- شاهد و آگاه بر احوال خلایق از پنهان و آشکار . ۲- خبر گیرنده و محافظت کننده ایشان . ۳- امین ، به معانی که در المؤمن گفته شده و مأخذ اشتقاقش امین است پس اصلش مؤمن بوده که قلب شده است همزه ان بها از راه قرب مخرج  . امام رضا علیه السلام فرمود: هر کس بعد از غسل صد (۱۰۰) نوبت بگوید ، صفای ظاهر و باطن یابد و بر باطنها مشرف گردد .


العزیزُ : یعنی غالب و غیر عاجز که مانعی نباشد وی را از آنچه اراده نماید و ارجمند و بزرگوار  و منزه از سود و زیان و کفر و ایمان . پادشاها ن را عزیز گویند از راه غلبه که بر رعیت دارند و به این معنی است قول برادران یوسف که یاایها العزیز . امام هشتم علیه السلام فرموده اند: هر که هر روز چهل و یک (۴۱) نوبت بعد از نماز بامداد بگوید محتاج به خلق نگردد و هر که ورد سازد و دائم بگوید در میان مردم عزیز و مکرّم گردد . گفتن آن ۹۹ بار برای آگاهی از اسرار علم کیمیا و سیمیا نافعست . هر کس هر روز بعد از طلوع فجر ۴۰ بار بگوید از شر شیطان ایمن بود و دولت بسیار یابد . خواندن آن برای هر درد نافع است .


الجبّارُ : دو معنی دارد : ۱- تدارک کننده فقر فقیران بغنا و توانگری و کمر شکستگان به دفع ستم از ایشان و بر این معنی وضوی جبیره است که در موضع  زخم و شکست اعضای وضو انجام می شود . ۲- برپادارنده خلق خود به آنچه فرماید و آنچه تقدیر کند خواه راضی باشند و خواه نباشند و بر این معنی است حدیث لا جبر و لا تفویض . در راهنمای بهشت  امام رضا علیه السلام فرموده اند: که به این نام هر مظلومی از ظلم ظالم محفوظ ماند…. و هرگاه بعد از مستحبات عشر ۲۱ بار بگوید از شر شیطان ایمن بود . خواندن آن برای هر درد نافع است  .


المُتِکَبِّرُ : دو معنی دارد : ۱- یعنی ظاهر کننده بزرگواری خود به برهان قاطع براهل آسمانها وزمینها و بزرگواری که بزرگی اختصاص تمام به ذات اقدس او دارد و غیر اورا نشاید  که خود را شریک و مستحق آن داند زیرا که موصوف به این صفت آنکسی باشد که محتاج به هیچ کس نباشد و هر موجودی محتاج به وی باشد و این معنی در غیر او سبحانه یافت نشود بنابراین گفته اند که این اسم شریف از جمله اسماء خاصه است و کسی که خود را موصوف به این صفت داند مشرک است چه خود را با خدا شریک و سهیم دانسته است در وصفی که مر خدا را نشاید و در حدیث آمده است که لایدخل الجنة من کان فی قلبه مثقال ذرة من خردل من الکبر  و گفته اند که بهترین صفات است در ذات خدا و بدترین اوصاف است در غیر خدا . مکر در مقابل کبر متکبران که در آن صورت به اعتبار آنکه بر هم شکننده کبر ایشان است خوشایند است چنانکه فقره التکبر مع المتکبر عباده یاد از آن می دهد  . ۲- خود را بزرگتر دانستن از هر کس که منازعه نماید با او در عظمت و تصغیر گردانیدن او به هر صورت ماخذ از کبریاست که از لوازم خداوندی است . جهت رفعت و عظمت و شأن و شکوت میان خلق مداومت نمایند . امام رضا علیه السلام فرموده اند و عامه هم در این قول متفق اند که: هر که در بستر خواب پیش از صحبت با حلال خود ده (۱۰) بار این اسم بگوید خداوند سبحانه و تعالی او را فرزندی صالح کرامت فرماید .


السَیِِّدُ : . دو معنی دارد : ۱- پادشاه و بزرگی که پیروی او واجبست و مالک و صاحبی که اختیار وجود هر موجودی در تصرّف اوست . چنانچه رسول خدا صلی الله علیه و آله علی مرتضی علیه السلام را سیّد عرب گفت ، پرسیدند که سیّد کیست فرمود : من افترضت طاعته کما افترضت طاعتی . ۲- مالک که وجود هر موجودی درید تصرّف او باشد و لازمه این تام است سه چیز را : ۱- بذل طعام . ۲- دور گردانیدن اذیّت خود از خلق . ۳- یاری کرن قوم خود . برای شرف دنیا و آخرت مداومت نماید .


السُّبّوُحُ : یعنی پاک و پاکیزه از نقایص و آنچه که لایق خداوندی نباشد . فعولست برای مبالغه و در اوزان عربی هیچ اسمی  بر وزن فُعّول بضم فا و تشدید عین نیامده است سوای این اسم و اسم قُدّوس ، و هر دو در معنی  مماثلند . جهت خالص شدن از معایب مداومتش مفید است . هر کس این اسم را بر نان نویسد و بعد از نماز جمعه آنرا بخورد

صفات ملکی بهم رساند .


الشَّهیدُ : دومعنی دارد : ۱-  گواه و باخبر و شاهد و مطلع بر همه اشیا که هیچ چیز از او مخفی نباشد و در نزد وی حاضر باشد . ۲- به معنی علیم است . عالم چنانچه آیه شهد الله به معنی علم الله است . جهت گمشده و غایب بر چهار گوشه کاعذ «الشَّهیدُ و الحَقُّ» بنویسد و نام گمشده یا غایب را در وسط کاعذ نویسد و نصف شب بزیرآسمان آید و نظر در آن کند و هفتاد بار این دو اسم را بگوید البته پیدا شود . یکی از اکابر گفته هر که را زن یا فرزند یا کس دیگراز او اطاعت نکند هر صباح دست بر پیشانی او نهد یا موی پیشانی او را بگیرد و ۲۱ بار بگوید «یا الشَّهیدُ» حقتعالی او را مطیع گرداند .


الصّادِقُ : یعنی راست گوینده و راست کننده وعده های خویش . جهت دفع کذب و آشکار شدن راستی و وفا نمودن به عهد براین اسم مداومت شود و خواندن بعد از نمازهای پنجگانه نافع است .


الصّانِعُ : یعنی سازنده و خداوند هر چیزی را از مصنوعات جهان پدیده آورده و اختراع کرده است و به معنی فاعلست یعنی سازنده هر چیز از مصنوعات که در تحت قدرت در آید و پیدا کننده جمیع مخترعات و هیچ چیز مشتبه به او سبحانه نمی تواند شد زیرا آنچه اسم شی بر او اطلاق کنند مصنوع اوست و هیچ مصنوعی شباهت با صانع خود ندارد و این معنی دلیل است بر آنکه او سبحانه بخلاف خلق است و متوحّد بالذات . جهت درست در آمدن چیزی که می سازند خواندن آن نافع ا س .


الطّاهِرُ : پاکیزه و منزه از شبه و مثل و ضدّ و زوال و انتقال و منزه از معانی و اوصاف خلق از طول و عرض و عمق و قطر و سنگینی و سبکی و نزاکت و غلظت و دخول و خروج و چسبیدن و جدا شدن و بو و طعم ورنگ و درشتی و نرمی و حرارت و برودت و اکل و شرب و حرکت و سکون و اجتماع و افتراق و تحیّر و ضعف و قوّت و مرض و صحّت و خواب و بیداری و توانگری و فقر و موت و حیات و روح ، چه اینها همه از ساحت خداوندی دور و موصوف به آن در پله قصور است . جهت تخلّی از رذائل و تحلی بفضائل سریع الاثر است .


العَدلُ: سه معنی دارد : ۱- رفق و نیکو کننده مأخوذ از لطف به معنی مکرمت چنانچه گویند فلانی لطف به فلانی دارد . مأخوذ از لطف به معنی نزاکت . در صنعت چه صاحب صنعت حاذق را صانع لطیف گویند  . ۲- آفریننده خلق کوچک چون ذره که در نظر نیاید . ۳- عادل و دادگر و جزا دهنده و دوری کننده از حیف ومیل و دارنده هر چیزی برحدّ و مقدار آن چیز . جهت خلاصی از شدت و هم بخوانند و مجموع «الله  لطیف بعباده تا آخر آیه» فایده اش بیشتر است و چون مریضی یا فقیری دو رکعت نماز گذارد و این اسم بخواند دفع مرض  و فقر وی شود  . اهل تحقیق گویند هر که شب جمعه این اسم را بر بیست ویک (۲۱) پاره  نان حلال نویسد و بخورد حضرت عزّت او را از کار نافرموده باز دارد و خلایق را مسخّر او گرداند و دل او را محرم اسرار خود گرداند واز کجی دل او را ایمن دارد.


العَفُوّ : فعول به معنی فاعل است مشتق از عفو . سه معنی دارد : ۱- بخشنده و در گذرنده از گناه گناه کاران و توبه کنندگان و بذل کننده به حسنات . ۲- ترک یعنی واگذارنده جزای بدکاران . ۳- محو کننده اثر گناه از توبه کنندگان . جهت محو سیّئات و تبدیل آن به حسنات اثر عظیم دارد . امام رضا علیه السلام فرموده اند: هر که را گناه بسیار بود چنانکه نزدیک ناامیدی رسد نفوذ باشد چون این نام بسیار گوید به امید تمام در بهشت درآید.


الغَفورُ: به معنی غافر است مأخوذ از غفر به معنی پوشانیدن . یعنی آمرزنده و پنهان کننده آثار گناهان بندگان و بذل رحمت است . مبالغه در عفو بیشتر از غفور است زیرا که غفر پوشانیدن است اعم از آنکه اثرش نماند یا بماند و محو که به معنی عفو است قلع ماده و زوال اثرش است  . جهت رفع وسواس مداومت نماید . امام رضا علیه السلام فرموده اند : جهت پنهان ماندن از خطر و پنهان داشتن امور کلی هزار و دویست و نه (۱۲۰۹) نوبت برسنگی سیاه خواند و در چاه اندازد ونیز فرموده: هر که بعد از نماز جمعه ورد سازد و صد (۱۰۰) نوبت بگوید:« یا غَفاّرُ اغفِرلی ذنوبی» از جمله مغفورین گردد و حقتعالی پرده او را ندراند


الغَنیُّ : به معنی توانگری وبی نیازیست چه او سبحانه مستغنی است بذاته از همه خلق خود از آلات و ادوات در امور موجودات و  همه خلقند محتاج بسوی او در همه جهات و هر کس را او توانگر می نماید . مُغنی ابلغ از غنی به معنی غنی کننده است و گفتن این دو اسم دوازده هزار بار باعث رسیدن به دولت عظیم و توسعه در معشیت است و هر کس دو هفته هر هفته ده هزار بار بگوید و در این ایام از چیز های لذید امساک کند غنی و توانگر گردد . امام رضا علیه السلام فرموده اند: هر که به بلای طمع گرفتار باشد و این اسم را هر روز بخواند و بر عضوی از اعضای خود دست فرود آورد قطع طمع گردد ونیز فرموده اند: هر محنت زده و از خلق نا امید گشته که هر روز ده هزار (۱۰۰۰۰) بار  «یا مُغنیُّ» بگوید بزودی او را خدایتعالی توانگر گرداند .

الغِیاثُ : به معنی مغیث یعنی خداوند متعال در شدائد فریادرس فریاد خواهان است . به جهت مبالغه در کثرت اغاثه مضطرّین مسمّی به مصدر شده و به همین معنی است غوث که هر دو واوی اند . خواندن آن در همه حال برای رفع اضطرار و ترس در تنهائی و قوّت در کارها نفع عظیم دارد .  اگر سختی عظیم پیش آید که به هیچ وجه رفع نشود در تنهایی رود و با هیچکس سخن نگوید و هزار بار بگوید : «یا مغیثُ اغِثنی بحقِّ بسم الله الرّحمن الرّحیم یا صاحِبَ الرّای و السّمع بحق ال طه و یس» فی الحال اجابت شود انشا الله .


الفاطِرُ : دو معنی دارد : ۱- شکافنده مأخوذ از فطور و فروج و رخنه دادن چه او سبحانه خلق را از پرده عدم به جود آورده است و یا شکافنده صورت نوعی ایشانست در بر طرف کردن آنها و منه قوله تعالی : «فاطرُ السَّموات و الارض» . مرویست  که آسمانها از موضع کهکشان شکاف خواهند یافت و به این معنی است افطار روزه . ۲- به معنی خالق ، یعنی پدید آورنده اشیاء . جهت پیشرفت مهمّات مفید است .


الفَردُ : دو معنی دارد : ۱- منفرد بربوبیّت و امر بر سر همه خلایق . ۲- منفرد بوجود ، موجودی به جز او نیست . جهت خلاصی یافتن از کثرت و تصدیع هجوم عام و تنها شدن مداومت نمایند .


الفَتّاحُ : دو معنی دارد : ۱- حکم نماینده و قضا پرسنده ، یقال فتح الحاکم بین الخصمین اذا قضی بینهما و به این معنی است «ربّنا اَفتِح بَیننا ای احکم بیننا» . ۲- گشایش دهنده هر کار بسته و خزائن رزق و مرحمت جهت بندگان . به هر دو معنی صیغه مبالغه است . امام رضا علیه السلام فرموده اند : هر که هر روز بعد از نماز صبح هفتاد وهفت (۷۷) نوبت بگوید و دست بر سینه فرود آورد ، حق تعالی حجاب و زنگ غفلت را از دل او بردارد و به هر کاری که رو آورد از پیش بردارد . از برای همه کارها مداومت ان مفید است .


الفالِقُ : یعنی شکافنده دانه ها و برآورنده صبح است . برای تولد حیوانات و روئیدن آنچه از زمین بهم رسد از نباتات و معادن و غیره ذلک و رفع ظلمت شب (فالق الاصباح) گفتن آن بسیار نافع است .


القَدیمُ : پیشی گیرنده به حسب وجود بر همه اشیاء به قدمت ذاتی که او را اوّلی و حدّی نیست نه چون  تقدّم بعضی اشیاء بر بعضی دیگر که  آن را نیز قدیم دیگر است و اطلاق  قدم بر آنها محض از برای مبالغه است نه حقیقت . جهت طول عمر مداومت براین اسم شریف فایده عظیم دارد .

المَلِکُ : دو معنی دارد: ۱- پادشاه صاحب مملکت تامّ ، الملکوت از سموات و ارض . ۲- مالک و صاحب تصرف که الف آن به جهت تخفیف افتاه است . به جهت توانگری و دوام ملک و بزرگی و تسلّط وخدم و حشم و مالک شدن املاک و غیره مداوت نمایند . امام رضا علیه السلام فرمودند : هر که هر روز نود(۹۰) نوبت این اسم را تکرار کند از خلق بی نیاز گردد و دولت دنیا و آخرت بیابد .


القُدّوُسُ : بسیار بسیار منزّه از معایب و قبایح ، چه فعّول صیغه مبالغه است چنانچه در سُبّوح گفته شد و پاک از مشابهت و انداد و صاحبه و اولاد . تقدیس ما از برای خدا به معنی نسبت دادن ماست او را به پا کی و برائة از مالایلیق چنانچه ملائکه گفتند : «نَحنُ نُسَبِّحُ بِحَمدِکَ وَ نُقَدِّسُ لَک» و خطیره قدس عبارتست از مکانی که دور است از آن مکان ادناس دنیا یا آنکه قدس اسم خداوند و مکان افاضه به اوست . جهت پاکی از عیوب مداوت و نمایند . امام رضا علیه السلام فرمود: هر که هر روز بوقت زوال ۱۷۰ بار بگوید دل او صاف گردد واز شرّ نفس و وسوسه شیطان امان یابد.


القَویُِّ : خدا تواناست بر هر چه خواهد . اصل معنیش نیرومند است لکن استناد آن به خدا به معنی قادر است . چه هر کس قوّت بر چیزی یافت قادر برآن است پس او سبحانه جامع همه افراد قوی و قَدَر است بدون استعانت از غیر که مستولی نمی شود بر او عجز . جهت قوّت یافتن از ضعف و توانا یی و رفع شرّ دشمن خواندن آن نافع است و هر کس را دشمنی باشد که دفع نتواند کرد ، از خمیر هزار گلوله بسازد و بر هر یک از آن یکبار «یا قوی» بگوید و بخورد مرغ دهد دشمن از او دفع شود . گویند این نامست که فرعون و نمرود علیهم اللعنه از هیبت آن هلاک شدند .


القَََریبُ : دو معنی دارد : ۱- نزدیک به خلق خود از راه علم ازاین جهت که هر کس او را بخواند برای وی اجابت کند ، چنانچه فرموده است : «فَإنّی قَریب اجیب دعوه الدّاع» . ۲- عالم بودن به وساوس دلها که حجابی و مسافتی میان او و دلها نیست چنانچه خود فرموده است : «انّ‌ الله یحول بین المرء و قلبه» و بدانکه قرب و بُعد او سبحانه به حسب مسافت نیست چه او سبحانه به همه خلق خود از رگ گردن نزدیکتر است که «نحن اقرب الیه من حبل الورید» . پس اگر قرب او سبحانه به حسب مسافت بود ، بایستی که نزدیکی او به کسی که در مشرق است مستلزم دوری او باشد به آن کس که در مغرب است . پس نزدیکی او به خلق خود به حسب علم است و نزدیکی خلق به او به حسب عبادت . «در درون جانم و ز جان من سوائی — نزدیک گر چه هستی امّا ز من جدایی» . در اکثر اوقات این اسم مرادف با اسم «مُجیب» گردد و برای نزدیکی معنی ، با یکدیگر مداومت می شود . مداومت «یا مُجیبُ» برای آسانی دشواریها نافعست . امام رضا علیه السلام فرمودند : هر که صد و ده (۱۱۰) بار بگوید «یا مُجیبُ» وحاجت خود عرض کند حاجات او بکلی برآورده گردد و هر که دایم مداومت کند این دو اسم را ، ایمن شود از بلاهای دنیا .


القیّومُ : به پادارنده امور خلایق از قبض و بسط  و رتق و فتق به نحوی که اگریک لحظه واگذارد ، همه آسمانها و زمین و مافیها بر هم خورد و پاینده و همیشه بی زوال که ذات او قائم به خویش است نه بواسطه غیر و به قولی به معنی قیّم یعنی مستولی بر هر چیزی به تدبیر و اصلاح و حفظ و رعایت و بعضی قیام خوانند . بسیار گفتن این اسم موجب تصفیه قلب است و هر که «حیّ و قیّوم» را نقش نگین کند ، ذکر او میان مردم بماند و همراه داشتن آن باعث ایمنی از خوفست . امام رضا علیه السلام فرمود: هر که این دو نام « حیّ و قیّوم » را ورد سازد عمرش دراز گردد و مراد او حاصل شود و بر دشمنان غالب آید واو را بُوَد تصرف در دلها . امام  علی علیه السلام فرمود: دیدم رسولخدا (ص) را که در حالت اضطراب گفت : «یا حیُّ یا قیّوم» ، فرح رسیدی .


القابِضُ : ماخوذ از قبض است به چند معنی : ۱- باز گرفتن ، چه او سبحانه روزی وسیع را از فقرا بازگیرد و به عوض آن ثواب دهد یا روحی را که بذوی الارواح داده پس می گیرد . ۲- تنگ کننده در مقابل «باسط» ، کقوله : «والله یقبض و یبسط» . ۳- به معنی مَلِک ، چنانکه گویند فلانی در قبضه فلان است یعنی در ملک اوست و به این معنی است قول خدا که «والارض جمیعاً قبضته» . هر که این اسم را با اسم «حَفیظ» چهل روز ، هر روز بر چهل لقمه بنویسد و بخورد ایمن شود از مرض جوع مادامیکه زنده باشد و خواندش جهت باقی مال در دست فایده عظیم دارد . امام رضا علیه السلام فرموده اند: هر که را دشمنی قوی باشد واز او ترسد این اسم را سه شب ، هرشب به نیت او هزار (۱۰۰۰) بار بخواند البته آن دشمن دوست گردد یا هلاک شود یا آواره گردد .


الباسِطُ : یعنی فراخ کننده و پهن کننده فضل و احسان و رزق بر بندگان ، آنچه خواهد به حکمت خویش . ضد معانی «قابِض» دارد . جهت فروانی مال و منال و فرزند و توسعه معاش و افزونی اسباب دنیوی مداوت نمودنش تجربه شده بغایت مفید است . امام رضا علیه السلام فرمود: هر که در سحر با طهارت دست بردارد و ده (۱۰) بار بگوید« یا باسِطُ» و در روی خود فرود آورد هرگز محتاج نگردد و از غم نجات یابد .

قاضی الحاجات : یعنی خداوند برآورنده حاجات است . القاضی به سه معنی است : ۱- حاکم و الزام کننده امر و نهی خود بر زیر دستان مأخوذ از قضا است و منه قوله تعالی : «و قَضی ربکَ الا تَعبُدُ ِالّا ایّاه» . ۲- اعلام کننده و اخبار نماینده و منه قوله تعالی : «و قضینا الی بنی اسرائیل فی الکتاب ای اعلمنا هم بذلک علی لسان نبیّهم» . ۳- به اتمام رساننده ، چنانکه حاجات فلانی قضا شده یعنی تمام شده و منه قوله تعالی : «فقضاهنّ سبع سموات» . گفتن «یا قاضیَ الحاجات» در همه اوقات برای برآمدن حاجات سریع الاجابة است و از این ورد روزی بر وی فراخ گردد و هرگز مغموم ومقبوض نشود .

المَجیدُ : یعنی ماجد دو معنی دارد : ۱- به معنی واسع الکرامت بر خلق از هر گونه نعمت چنانچه مرد سخی را ماجد گویند . ۲- کریم و عزیز است و منه قوله تعالی : «قرآنٌ مجیدٌ» و مأخوذ از مجد و بزرگواری و احتمال دارد که به معنی ممجّد باشد یعنی تعظیم و تکریم کرده شده و خداوند تمجید شده و بزرگوار است . گفتن این اسم شفاست از همه دردها . امام رضا علیه السلام فرموده اند: هر سالک را که قبض بود وفتح نشود در ریاضت و طالب مراتب به تکرار این اسم مداومت نماید ابواب سیر و سلوک بر وی بگشاید و شیخ فرموده هر که در خلوت نیمه شب چندان «یا ماجِدُ» بگوید که از حس طبیعی بیرون رود و بیهوش گردد ، در آن حالت نوری در دل او افزون آید.


المَولی : یعنی یاری کننده و صاحب اختیار و به معنی ولیّ و والیّ نیز آید و هر سه از یک ریشه اند . در بعضی نسخ ولیّ مذکور است و هر دو به معنی ناصر است برای مؤمنان و موّلی ثواب و اکرام ایشان و می تواند به معنی اولی به تصرّف باشد چنانچه حضرت رسول خدا(ص) فرموده اند : «اولی منکم بانفسکم من کنت مولاه فعلی مولا» و گاهی به معنی قیّم و دیده بان آید ، چه قیّم طفل را اولی گویند پس بر این معنی حق تعالی مصلح کار مؤمنین و قائم به مهمّات ایشان است . به جهت تصرّف و دوستی خلق مداومت نمایند . از امام رضا علیه السلام آمده: اگر سلطان یا امیری از کسی در غضب باشد وخواهد که تسخیر قلوب ایشان کند یا یکی از خواتین محتشمه را خواهد که مطیع خود گرداند این نام را«یا ولیّ» با اکرام بر گلی یا میوه چهل وشش (۴۶) نوبت بخواند و باو دهد چون گلی را ببوید نزد او عزیز گردد یا میوه را بخورد خدای تعالی او را رحیم ومهربان گرداند انشاء الله تعالی و باید شک نیاورد تا به مراد برسد ونیز فرموده : هر که این نام «یا والیّ» را بر کوزه نویسد و پر آب کند  در چهارحد خانه و بام سرای خود بپاشد ایمن بود آن خانه از صاعقه و سیل و زلزله و جمله آفتها .

المنّانُ :  صیغه مبالغه است ازمنّت به معنی عطا ، یعنی بسیار بخشنده و عطا کننده هر نعمت و منه قوله تعالی : «هذا عَطاؤنا فأمنُن أو أمسِک بِغَیر حِساب» یعنی این است بخشش و نعمت ما به تو ، خواهی از آن عطا کن یا آنکه دار که زیاده از حساب است . برای ایمنی از ترس و رسیدن به نعمت بزرگ بسیار بگوید.

المُحیطُ : فرا گیرنده بر همه اشیا به رسم احاطه ، یعنی احاطه علمی نه احاطه به عنوان ظرفیت به حیثی که غائب نیست از او ذره ای در آسمانها و زمین و به معنی مستولی و غالب نیز آمده است پس بیرون نیست چیزی از قدرت او ، از جهت نشر علم و غلبه بر هر چیر خواندش بسیار مفید است . مداومتش موجب خلاصی از هول قیامت است .

المُبینُ : سه معنی دارد : ۱- ظاهر و هویدا بودن به آیات واضحه و ادلّه به نحوی که هیچ چیز از آثار قدرت او بر هیچکس پنهان نیست . ۲- هویدا سازنده و مبیّن کننده هر چیزی از آثار قدرت ، که دالّ بر وحدانیّت اوست . ۳- جدا کننده هر حقّی از باطل است . جهت پیدا شدن حجّت و مداوت نمایند . در بحر الغرائب صفحه ۱۱۷ بجای آن متین یعنی خدای استوار کار آورده و به روایتی از امام رضا علیه السلام نقل کرده که: هر آن صورت را که شیر در پستان کم باشد این نام «یا متینُ» را در کاسه چینی نویسد و با آب باران نیسان بشوید که دعا خوانده باشند و بدهد تا بخورد شیر زیاد شود… و همچنین می گوید که برای برکت زرع و باغ و آسانی حمل زن ونجات محبوس واداء قرض است .

المُقیتُ : به سه معنی است : ۱- قدرت دارنده بر صغیر و کبیر و قلیل و جلیل و حقیر و کبیر . ۲- رساننده حفظ به هر چیزی به قدر حاجت . ۳- رساننده قدرت به هر چیزی که محتاج به قوّ ت باشد . خداوند توانا بر نگاه داشتن هر چیزی وهر کاری به قدر ومقدار آن است . جهت قوت یافتن بر هر چیزی بخوانند . مداومتش برای توسعه رزق مفید است . در بحر الغرائب امام رضا علیه السلام فرموده اند: هر که این اسم را هفت نوبت برآب روان یا آب باران خواند وطفل بدخوی بخورد خوشخوی و خوش ذهن گردد و هرچه خواند یاد گیرد . دیگر فرموده اند هر که خواهد نفس خود را به عذاب تشنگی و گرسنگی معذب گرداند و برآن قادر نباشد یا در روزه و سلوک طاقت ندارد یا در سال قحط به طعام اندک صبر نتواند یا طفلان شیر باز کردن و یا در غربت به جفائی گرفتار گشته یا در بیابانی بی آب وبی طعام مانده این نام را ۷۷ نوبت برکوزه تهی خواند به اعتقاد تمام ، و باد در درون کوزه دمد و پرآب کند و از آن آب بیاشامد جمله علتهای مذکور را مفید بود صفحه ۹۰ .

المُصَوِّرُ : یعنی تصویر کننده و صورت بندی کننده هر شکلی بدون مثال و نمونه و اندازه و عکس ، به صورت بخصوص و شکلی که به آن ممتاز گردند از یکدیگر . مرویست که حقتعالی وقتی که طفل را در رحم مادر صورت نوعی می دهد ، جمع می کند صورتهای پدرانش تا آدم و او را به یکی از آن صورتها می نگارد . چنانچه فرموده : «هو الذی یصور کم فی الارحام کیف یشاء لا اله الا الله هو العزیز الحکیم» . امام رضا (ع) فرموده اند : هر زن عقیم که طالب فرزند باشد باید که هفت روز روزه دارد و در وقت افطار ۲۱ نوبت صدقه داده ازته دل بخواند و بر آب دمد و بیاشامد حق تعالی او را ولدی صالح کرامت فرماید اگر زن و شوهر هر دو روزه دارند بهتر باشد و در راهنمای بهشت آمده است هنگام مجامعت ، گفتن آن بچّه خوش صورت و وجیه گردد .


الکَریمُ : یعنی دارای کرم ، بخشنده و درگذرنده از جرم و تقصیر بندگان گناهکار . بخشش کننده و گرامی دارنده ، یقال رَجُل کریم و به قولی به معنی عزیز است چنانچه گویند فلان اکرم علی من فلان یا انّه القرآن الکریم . مداومتش برای عزّت و کرامت نیکوست . امام رضا (ع) فرموده اند: هر که این اسم را به دل بسیار گوید حضرت کریم مقاصد دنیا و آخرت او را کفایت فرماید . در راهنمای بهشت ص ۴۶۸ آمده هر کس هنگام خواب این ذکر را بخواند تا به خواب رود خدا به فرشتگان فرماید ، برای او دعا کنید و بگوئید خدا او را ایمن گردانید .

الکبیرُ : مأخوذ از کبریا و بزرگی شأن است . یعنی بزرگ و سیّد  و صاحب اختیار خلایق و برتر از صورت و خیال و شبه و مثال .  جهت بزرگی و احتشام و فرمانروایی مداوت نمایند و گفتنش پیش از دعا موجب استجابت دعاست .

الکافیُ : یعنی کفایت کننده مهمّات همه مخلوقات به نحوی که ملجأ بسوی غیر نشوند ، مأخوذ از کفی یکفی به معنی حسب باشد . چنانچه خود فرموده : «و من یتوکل علی الله فهو حسبه» . مانند خواص اسم مُذلّ دارد. برای کفایت مهمات و دفع شرّ دشمن و ظالم بسیار نافع است . هر کس را دشمنی باشد در شب تاریک سجده بر خاک کند و بگوید . گفتن «یا کافیُ» ، «یا غَنیُ» ، «یا مُغنیُ» ، «یا فَتّاحُ» و «یا رَازّقُ» به عدد کبیرشان در خلوت تا ۴۰ روز برای رسیدن رزق از عجب است .

کاشِفَ الضُّرُ : الکاشف یعنی بردارنده پرده خفا از روی امور مخفی و ثقل مضرّ ت از دوش مضطرّین و به معنی محو نیز آمده است پس برطرف کننده غشوات غم از آیینه دل محبّان یا برطرف کننده غشاوه نفسانیّه از نزد دیده یقین . چنانچه امیرالمؤمنین علیه السّلام فرمودند : «لو کشف الغطا ما ازددتُ یقیناً» .  برای زایل شدن غم و فقر و بیماری و بدیها «یا کاشف الضّر» بسیار بگوید .

الوتر : یگانه و یکتای بی همتا و هر چیز را که شبیه آن یافت شود وتر گویند ومنه صلوة الوتر بر خلاف شفع که نقطه مقابل وتر است . برای خلاصی از کثرت و ذلّت از نظر عوام النّاس مداومت نمایند .

النُّورُ : به معنی مُنَوِّر است یعنی روشنی دهنده ، مبالغه است والاّ حقیقت او سبحانه را نور نتوان گفت ، چه نور کیفیتی است که چشم آنرا درک می کند و گویند که نور ، یعنی کننده نور است ، مسمّی به فعل خود و به معنی ایجاد کننده نیز استعمال شود چه گاهی عدم را تعبیر از ظلمت و وجود را تعبیر از نور نمایند . خداوند پیدا و روشن هستی است و بردارنده حجاب ها از دلهای بندگان آنرا که خواهد . جهت صفای باطن و اطلاع ازاسرار خفیه مداومت شود . گویند این اسم را با اسم هادی بگویند : «إهدنی یا هادی ، أخبرنی یا خَبیر ، بیّن لی یا مُبین» هزار بار باعث نورانی شدن قلب می شود .

الوَهّابُ : بسیار بخشش کننده به بندگان به انواع عطاها . برای رسیدن نعمت های پی درپی گفتنش نفع عظیم دارد . هرکس در سجده چهارده بار بگوید «یا وَهّابُ» حقتعالی اورا غنی گرداند . هر کس در آخر شب سر بگشاید و صد بار بگوید ، البتّه فقر او بر طرف شود و حاجتش روا گردد . در بحر الغرائب ص ۴۱ امام رضا (ع) فرموده اند : این اسمی است به غایت پرخاصیت و سریع الاجابة و خواص آن پیش از آن است که به شرح آید و صاحبان دعوت این رسم فرموده اند : از بزرگواری این اسم که هر که دعا کند به این طریق که بعد از فراغت از نماز دستها را بردارد و ۷ نوبت این اسم بگوید و حاجت خواهد البته اجابت گردد .

النّاصِرُ : به معنی نَصیر و هر دو مشتق اند از نصرت به معنی یاری و مددکاری و یاری کننده از بی کسان و مظلومان و آن کسانی که مستحقّ یاری باشند . خداوند به توفیق و قوّت دادن و رحمت بخشیدن مومنین را یاری می کند . مداومت نمودن بر نصیر و ناصر در همه اوقات خصوصاً در وقت تنهایی ، برای غالب شدن بر دشمنان نافع است .

الواسِعُ : سه معنی دارد : ۱- فراوانی دهنده و وسعت دهنده بر اسباب معیشت بندگان و دفع فقر کننده از ایشان . ۲- به معنی مُغنی و غنیّ است زیرا که غنا را سعة گویند . ۳- جدّ و اهتمام کننده در مقدور خود چنانکه گویند : «أنفِق علی قدرِ وُسعک» و این معنی مبالغه عظیم است در بخشش ، چه توانا یی او سبحانه نامتناهی است . گویند این نامی است که عرش به برکت این نام قائم است . برای توسعه رزق و به قناعت رسیدن ، گفتن آن مجرّب است.

الوَدودُ : مأخوذ از وَدّ به معنی دوستی ، یعنی خدای تعالی دوست مطیعان و مهربان و دوست دارنده بندگان صالح و شایسته خود است و دوستی او سبحانه راضی بودن از ایشان و قبول اعمال صالحه ایشان است و به معنی قرار دهنده دوستی هر یک از دوستان خود در دل یکدیگر نیز آمده است ، کما فی قوله : «ثمّ سَیَجعَل لهم الرّحمن وُدّاً» و محتملست که فعول اینجا به معنی مفعول باشد ، یعنی دوست داشته شده چه او را بندگان دوست دارند و اوست محبوب حقیقی هر محبّی . این نام بر طعامی هزار بار بخواند و بخورد جمعی که با هم دشمن باشند همه دوست گردند . مداومتش برای محبّت مجربست . امام رضا (ع) فرموده اند: هر که هر روز جمعه از جهت الفت ازدواج ، هزار و صد (۱۱۰۰) مرتبه بر غذا بخواند و هر دو بخورند جهت الفت خوب است .

الهادیُ : دلالت کننده و ارشاد کننده بر مراد خود به عقول ، با الهام و دلایل و اعلام و بنای معنی آن بر دو نوع است : ۱- هدایتی که اوّلاً بالذّات و بدون توقّف به چیزی بر خدا واجب و لازمه عدل اوست و مبنای آن بر چهار چیز است : ۱- افاضه قوّت عقل و قوای آن از قوای ظاهری و باطنی . ۲- نصب ادلّه تمیز دهنده میان حقّ و باطل . ۳- تعلیم به آن دلیلها با انزال کتب و ارسال رسل .۴- کشف اسرار دقایق از دلها که فهم کنند و این نوع را ارائه طریق گویند . نوع دوّم هدایتی که موقوفست بر قابلیت هر کس و بر خدا لازم نیست افاضه آن بلکه تفضّلی است بر هر کس که خواهد و بنای آن بر سه نحو است : ۱- هدایت عام و آن راه یافتن جمیع مخلوقات است به جلب نفع و دفع مضارّ . ۲- هدایت خاص که مختصّ مؤمنان است و عبارت است از راه بردن ایشان به درجات جنان . ۳- هدایت اخصّ که آنرا خاص الخاص گویند و مخصوص حضرت خاتم النّبیین (ص) است و آن نیز بر سه نوع است : ۱- هدایت از حقّ‌ . ۲- هدایت بسوی حقّ . ۳- هدایت به حق و این نوع را ایصال به مطلوب گویند .  گفتن آن برای ازدیاد معرفت نافع است و دعوت این اسم مناسب سالکان راه است وهر که راه راست خواهد ید.

الوَفیُّ : یعنی وفا کننده به عهد خود «و من اوفی بعهده من الله» (و کیست به عهد خود وفا کننده تر از خدا) و به جا آورنده وعده های ثواب که ترکش از وی قبیح است ، برخلاف وعده عذاب که وفا نکردن به آن ، او را مستحسن است . گفتن این اسم برای راست آمدن وعده ها نافع است .

الوَکیلُ : سه معنی دارد : ۱- متولّی و متوجّه و قائم به حفظ بندگان . ۲- معتمد و ملجأ ، زیرا که توکّل به معنی التجا و اعتماد نیز آمده است و مرویست که حد توکّل آن است که با وجود ترس از خدا از غیر خدا نترسی . ۳- کفیل روزی بندگان و قائم به مصالح ایشان که از دیگران در انجام امور داناتر و تواناتر می باشد، چنانکه گویند : «حسبنا الله و نعم الوکیل» . مداومت کردن بر این اسم برای ایمنی از شرّ دشمن و غرق شدن و سوختن و حفظ بدن و فرمان و جاه بسیار نافعست .

الوارِثُ : یعنی ارث برنده همه مخلوقات که مالکان مجازی اند و فنا پذیرند زیرا مالک الملوک حقیقی که ملکیّت مستقرّه بر هم? اشیا داشته باشد اوست و مالکان دیگر بر وجه عاریت باشند و از اینجا معنای بقای ابدی نیز فهمیده می شود چنانکه فرموده : «و لله میراث السّموات و الارض» . برای طول عمر و بقای آثار و فرزندان زیاد گفتن آن مجرّب است.

البَرُّ : دو معنی دارد : ۱- نیکی کننده به بندگان خود بر وجه اعمّ و اتمّ . ۲- صادق و راست آورنده ، چنانکه گویند : برّت یمین فلان یعنی راست شد قسم فلانی و معانی ربّ نیز از آن مستفهم می شود ، هر گاه به قلب معانی قائل شویم . برای توفیق نیکوکاری و دفع الم و سلامتی فرزند نافع است . امام رضا (ع) فرموده اند: هر که این اسم را بر کودک خواند چون به سن بلوغ رسد ایمن بود از آفت روزگار.

الباعِثُ : یعنی برانگیزاننده مردگان از قبور برای سؤال و در آخرت برای جزا و فصل و قضا و باقی بودن در دار بقا و برانگیزنده پیغمبران برای نمودن راه هدایت . کسی که در وقت خواب صد بار «یا باعِثُ» بگوید و دست بر سینه مالد ، حق تعالی دل او را زنده گرداند به نور معرفت خود . برای برانگیختن کارها مداومت آن مفید است . امام رضا (ع) فرموده اند : هر آن مؤمن را که عقد شهوت بود یا آنکه نفس خود را کشته بود و او را امری دست دهد که به آن قیام باید نمود ، هفت روز هر روز پانصد بار بگوید ، در نظر هیچ کس خجل نشود.

التَوّابُ : یعنی بازگشت کننده به رحمت خود بر بنده بعد از توبه از جرائم و مبالغه آن مقتضی آن است که هر چند بنده تکرار در معصیت کند و باز گشت از آن کند ، او نیز قبول توبه نماید و در هیچ مرتبه ردّ توبه وی نکند . برای توفیق توبه و انابه و ترک معاصی مداومتش مجرّب است . امام رضا (ع) فرموده اند : هر که هر روز سی نوبت ورد کند ، دفع وسوسه و آفت جن کند.

الجَلیلُ : بزرگوار ، مأخوذ از جلال و عظمت و شأن است به نحوی که هر بزرگی نزد او کوچک و هر مهمی نزد او حقیر می باشد . برای یافتن جاه و منصب عالی و بزرگی و حشمت نزد مردم مداومت آن مجرّب است . درخبر است که هر کس بسیار «یا جَلیلُ» بگوید هر کسی او را ببیند وی را توجه و تعظیم نماید و چون به مشک نویسد و بخورد بزرگ خلایق گردد و نزد ایشان عزیز قرار گیر .

الجَوادُ : عطا کننده نعمت عظیم و متواتر و احسان کننده عواطف فراوان بر نیکوکار و بدکار از خلق خود ، خواه مستحقّ آن باشند با اعمال خود ، خواه نباشند . در سخا و جود او سبحانه عام است . جود در لغت به سه معنی آمده است : ۱- دقت  و همواری و از آن مقوله است قراءت به رسم تجوید . ۲- حدّت و تندی رفتار چنانچه اسب تندرو را جواد می گویند . ۳- نرمی ، چنانچه زمین نرم و کاغذ صاف را ارض سخا گویند . پس سخی را به همین جهت که نرم می شود دل او در نزد حوائج جواد نامند . جهت برطرف شدن خسّت و دناعت طبع لئیمان و متّصف شدن به بخشش و کرم مداومت شود .

الخَبیرُ : یعنی آگاه بر نهانیها . مأخوذ از خبر به معنی علم است چنانچه اهل علم را اهل خُبره گویند لکن چون به باب افعال رود به معنی امتحان و مُتضمّن معنی طلب باشد . مداومتش جهت مطّلع شدن بر امور پنهانی و بر ضمایر النّاس مجرّب است . امام رضا (ع) فرموده اند : هر که این اسم را بسیار گوید از شرّ شیاطین و جور سلاطین و بلاهای ناگهانی ایمن باشد .

الخالِقُ : آفریننده و از نو پدید آورنده اشیاء بی مادّه و مثال و اندازه و نشان و تقدیر کننده و اندازه گیرنده ، چنانچه در قول خداوند که از قول عیسی(ع) فرموده : «انّی اخلق لکم من الطّین کهیئته الطّیر» ، چه عیسی خالق آن نبود بلکه ترکیب بندی می نمود . جهت راحتی در قبر هر هفته ای صد مرتبه بگویند . جهت استحکام اعتقاد مداومت نمایند . امام رضا (ع) فرموده اند : هر کس صنعتی یا کار تاریخی با خط می نویسد و از خلل آن متوهّم است یا کاری که تعلّق به سلاطین دارد و از فساد آن می ترسد باید که این اسم را در مربع ۴×۴ به حروف تکسیر نوشته با خود دارد و هر صباح صد بار این اسم بگوید تا کار او به دلخواه او شود و از آن شغل نیکویی ها بیند .

خَیر النّاصِرین : بهترین یاری کننده . خداوند مکرّراً و همواره مؤمنین را یاری می نماید . در اینجا به معنی تکرار نصرت است از او سبحانه ، چنانچه در خیرُالرّحمین تکرار رحمت اوست . معنی تفضیل مراد نیست چه معنی تفضیل در جایی است که غیر او نیز تصرّف تواند کرد و حال آنکه نصرت منحصر است به ذات اقدس او سبحانه نه غیر او . هر کس این اسم شریف را مداومت نماید نصرت خداوند به او رسد و توفیق یاری دین یابد .

الدَیّانُ : یعنی برابری دهنده و جزا دهنده عمل عمل کنندگان . در بحر الغرائب آمده هر کس مداومت نماید به این اسم مدّت ۷۰ روز هر شبانه روزی ۵۰۰۰ بار، عجائب بسیار ببیند .

الشّکور : یعنی جزا دهنده شکر شاکر و قبول طاعت اندک به عطاء و ثواب بزرگ و اعطاء نعمت و راضی بودن به شکر اندک . اگر به معنی مفعول باشد یعنی شکر کرده شده . جهت رفع رَمَد و شبکوری چهل بار بر آب «یا شَکورُ» بخواند و چشم خود را با آن بشوید شفا یابد . در بحر الغرایب امام رضا (ع) فرموده اند :  اگر دفع غم و کدورت را خواهد چهل و یک نوبت بخواند و بر آب دمد و بیاشامد غمهای او دفع گردد .

العَظیمُ : صاحب عظمت و جلال به حسب شأن و قدر و نه به حسب جثه و ترکیب . برای جاه و عظمت نزد امراء و جهت هیبت و شوکت یافتن در نزد مردم مداومت آن فواید بزرگی دارد .

اللَطیفُ : دو معنی دارد : ۱- خداوند به بندگان رفق و کرامت و لطف دارد و به هر لطیفی آگاه است . ۲- به معنی عادل است یعنی برابر کننده و جزا دهنده و اجتناب کننده از حیف و میل . این لفظ مصدر است به جای اسم فاعل برای مبالغه در معنی . گفتن این اسم شریف در میان شب برای مخصوص گردیدن به الطاف حق و خطور کردن اسرار غیب در دل به غایت مفید است . امام رضا (ع) فرموده اند : هر که هر روز هشتاد نوبت بخواند این اسم را از هیچ مقصود محروم نگردد و مهمات او کفایت شود از جمله : رها شدن از سختی  بسیار ، الفت دلها ، وسعت رزق ، طلب جا ه و منصب و بزرگی و محبت و بستن امراء و وزراء .

الشّافیُ : خلاصی دهنده از مرض و بلا و وسیله دوا و دعا و بخشایش کننده بهترین جزا به کوچک ترین عمل . این نام مبارک برتراز هر دوایی و اگر به عدد کبیرش خوانده شود ، البته باعث صحت مرض گردد و مداومت آن باعث شفاء امراض ظاهر و باطن است و موجب آن است که هرگز بیمار نشود و بر هر طعامی که بخوانند و بخورند ضرر نکنند و دفع سمهای کشنده نماید …« یا من اسمهُ دواء و ذکرهُ شفاء » .

الحَبیبُ : فعیل به معنی فاعل یعنی نگهدارنده اشیاء از چیزی که مستلزم فنای آن باشد تا موعدی که مقرر گردانیده است و حفظ به این معنی که بر خلق اطلاق کنند استناد به حق تعالی نمی شود ، چه حفظ بندگان نگه داشتن چیزی است در خاطر. این اسم برای حفظ مال و بدن و سایر متعلّقات از غرق و حرق و سرق فائده عظیم دارد و گفتنش به عدد باعث ایمنی از خوف است .









Article printed from موسسه مشاوره و تحقیقات متافیزیک بینش ماورائی: http://www.bineshmavara.com

URL to article: http://www.bineshmavara.com/praise/268.htm

Copyright © 2009 موسسه مشاوره و تحقیقات متافیزیک بینش ماورائی. All rights reserved.

صفحه نخست    |    معرفی کامل نرم افزار    |    بيوريتم خود را مشاهده کنيد (رايگان)    |    سؤالات متداول    |    درخواست نمايندگی فروش    |    تماس با ما    |    تبليغ ويروسی در نرم افزار راز 4فصل
کپی رايت سايت راز بيوريتم 4فصل  Copyright 2012 Raze4Fasl.com©. استفاده از مطالب وب سايت با ذکر منبع بلامانع است.
مالک و صاحب حقوق مادی و معنوی نرم افزار و سايت راز بيوريتم 4فصل: شرکت راز نيلوفر آبی   -   طراحی و اجرای نرم افزار و سايت: شرکت بيتا مبتکران توسعه تجارت
اين سايت در ستاد ساماندهی پايگاه های اينترنتی ايرانی وزارت محترم ارشاد اسلامی به آدرس اينترنتی www.samandehi.ir ثبت گرديده است
تمامي كالاها و خدمات اين فروشگاه، حسب مورد داراي مجوزهاي لازم از مراجع مربوطه مي‌باشند و فعاليت‌هاي اين سايت تابع قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران است.






 بیوریتم   هدف   فال    فال روزانه    فال امروز   فال روز   فال تاروت    فال حافظ    فال انبیا    طالع بینی    تعبیر خواب    استخاره    موفقیت    مجله موفقیت    روانشناسی    قانون جذب   اعتماد به نفس    مدیتیشن    مراقبه    یوگا    ریکی    تست هوش    تست روانشناسی    راز    مقالات    مشاوره    آرامش    نرم افزار    فال قهوه    عشق    پول   قرآن    فیلم راز   دانلود نرم افزار    رشد    مدیریت زمان    راز موفقیت    فال و طالع بینی    ثروت    تکنولوژی فکر   شغل    کار    کتاب    زندگی    انسان    جهان    سلامتی    هیپنوتیزم    فال هفته    متافیزیک    دعا   اعجاز قرآن   فال هفته مجله موفقیت   زيست آهنگ   دانلود كتاب صوتي كائنات انرژي دعا