چرا باید برای رسیدن به موفقیت از بحث و جدل کردن پرهیزکنیم؟

چرا باید برای رسیدن به موفقیت از بحث و جدل کردن پرهیز کنیم؟

به کرسی رساندن حرف و کلام خودمان به دیگران و پیروز شدن در بحث و جدل ها از منیت نفسانی ما نشأت می گیرد و راه به منبع نور الهی ندارد. تجربه به من ثابت کرده است که اگر در چنین بحث های نادرستی پیروز میدان شوم و بتوانم طرف مقابلم را مغلوب کلام خود نمایم شاید در ابتدا احساس غرورکنم اما در ادامه چون حال طرف مقابل را خراب کرده ام بزودی حال خودم هم خراب میشود و درکل این کار ارتعاش خوبی برای موفقبت ما ندارد.

downloadiconدانلود ویدیو با کیفیت ۳۶۰p

sizefile۳۳ مگابایت (برای دانلود ویدیو روی لینک کلیک راست کرده و گزینه save link را بزنید)

در این ویدیو راجع به بحث و جدل کردن با عزیزان، دوستان و کسانی که می خواهم خودم را به آنها اثبات کنم با شما صحبت خواهم کرد. چندین سال است که به این باور رسیده ام که باید از بحث و جدل بیهوده با دیگران پرهیز کنیم. از یکی از اساتید جمله زیبایی شنیدم که می گفت در انتهای بحث ثابت می کنید که حرف شما درست است یا طرف مقابل حرف خودش را ثابت می کند و به هر حال یکی از طرفین در بحث برنده می شوند و یک برد و باخت پیش می آید. اگر من در این بحث و جدل چه پیروز و غالب بحث باشم و چه مغلوب، در هر دو صورت حال بدی را پیدا خواهم کرد.

من این درس را از استاد عزیز یاد گرفتم و فردای آن روز جهان هستی مرا با چنین موضوعی روبرو کرد و در محل کارم بحثی بین همکاران اتفاق افتاد و هر کدام ادعا می کردند که درست می گویند و یادم افتاد که نباید وارد هیچ بحث بیهوده ای بشوم. زیرا چه در بحث کردن پیروز بشوم و چه شکست بخورم هیچ کدام کمکی برای رسیدن به موفقیت و هدفم الهی ام نخواهند کرد. تصمیم گرفتم از وارد شدن در این بحث بیهوده پرهیز کنم. شاید بحث همکاران من حدود نیم ساعتی طول کشید و بعد صحنه را مشاهده کردم که هیچ وقت از خاطرم پاک نخواهد شد و آن این بود که هر دو دوستم حال بدی را بعد از بحث وجدل داشتند.

البته منظور من از بحث کردن، مباحثه های علمی نیست، مباحثه هایی که حتی رسول خدا (ص) آن را توصیه می کردند و مباحثه هایی که نکته ای را در آن مباحثه یاد می گیریم. منظور ما آن بحث و جدلی است که از منیت سرچشمه می گیرد، من می خواهم حرف خودم را اثبات کنم، من درست می گویم، چون من میگم درسته!!!، در این چند سال متوجه شدم که بحث کردن و به کرسی نشاندن و اثبات حرفم به دیگران غیر از این که حال خودم و دیگران را خراب کنم هیچ سودی ندارد.

شاید منیت ما از پیروزی در مباحثه خوشحال باشد ولی این رفتار از مسیر معنوی که باید آن را طی کنیم فاصله بسیاری زیادی دارد. حال چند نفر بد می شوند و حال بعد ، ارتعاش بدی را به جهان هستی ارسال می کند و جهان هستی هم مجبور می شود در پاسخ به این ارتعاش منفی، هم جنس از ارتعاش را وارد زندگی ما کند.

پس سعی کنیم در بحث و جدل هایی که به اثبات من نفسانی ما کمک می کنند شرکت نکنیم. دلیلی نمی بینم که در هر بحث و جدلی شرکت کنم چون یقیناً حقیقت را همه می دانند. اگر به دنبال پاکسازی منیت خود هستید، از خدا دعوت کنیم وارد زندگی مان شود و همه امورمان را به دست خداوند بسپاریم و از خداوند بخواهیم بهترین ها را برای ما متجلی کند. از امروز سعی کنیم از بحث و جدل پرهیز کنیم، مطمئن باشید با پرهیز از بحث و جدل حال خودتان خوب می شود و یا حداقل حال خود و دیگران را خراب نمی کنید و این یعنی زندگی خوب و زندگی خوب یعنی خوشبختی.

مطالب پیشنهادی:

اشتراک گذاری
0 پاسخ

ارسال یک پاسخ

می خواهید در گفتگو ها شرکت کنید؟
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *